Φωτογραφίες από τη διαδρομή προς τη "Δρακόλιμνη" της Τύμφης.!!!!

Στο όρος Τύμφη υπάρχει η περίφημη Δρακόλιμνη, η οποία βρίσκεται σε υψόμετρο 2050 μ. και  είναι ένας από τους δημοφιλέστερους ορειβατικούς προορισμούς. 
 Απέχει  τέσσερις περίπου ώρες από το Μικρό Πάπιγκο και η πρόσβαση είναι εφικτή μόνο με πεζοπορία. Η Δρακόλιμνη αυτή είναι γνωστή και για τους αλπικούς τρίτωνες που φιλοξενεί στα νερά της. Η ανάβαση στη Δρακόλιμνη είναι μία ξεχωριστή εμπειρία για τους λάτρεις της ορειβασίας και της φύσης γενικότερα. 

Δεν είναι βέβαια  δυνατό να περιγραφεί με λόγια η ομορφιά του τοπίου, τόσο κατά τη διάρκεια της διαδρομής, όσο και στον τελικό προορισμό. Μπορούμε όμως να σας μεταφέρουμε κάποιες από τις ομορφιές, μέσα από τις  φωτογραφίες που ακολουθούν.

Ανεβαίνοντας στη Δρακόλιμνη

Ορθοπλαγιές στην Τύμφη

Φθάνοντας στο ορειβατικό καταφύγιο Αστράκας

Το ορειβατικό καταφύγιο Αστράκας

Η Δρακόλιμνη της Τύμφης

Αλπικός τρίτωνας στη Δρακόλιμνη της Τύμφης

Αγριολούλουδα γύρω από τη Δρακόλιμνη

ΠΗΓΗ:     http://iliochori.blogspot.com/

http://alfanea.blogspot.com/2010/09/blog-post_5096.html

Πάπιγκο: Ομορφιά που θα σας κόψει την ανάσα!!

Κάτω από την οροσειρά της Τύμφης (ή Γκαμήλας) με φόντο την χαράδρα του Βίκου και τον ποταμό Βοϊδομάτη, το Μεγάλο και το Μικρό Πάπιγκο κλέβουν τις εντυπώσεις, αφού δεν υπόσχονται απλά μια μοναδική διαμονή, αλλά καταφέρνουν να δημιουργήσουν μόνο φανατικούς οπαδούς, σε απόσταση 496 χλμ από την Αθήνα και 314 χλμ από τη Θεσσαλονίκη.
Ιδανικά για αποδράσεις και τις τέσσερις εποχές του χρόνου, με πυκνή βλάστηση και άγρια ομορφιά, το Μεγάλο και το Μικρό Πάπιγκο στο Δυτικό Ζαγόρι δικαιολογημένα ξεχωρίζουν.
Είναι γεγονός άλλωστε πως η Γκαμήλα θεωρείται το πιο μεγαλόπρεπο βουνό στον κορμό της Β. Πίνδου, καθώς συνδυάζει δύο διαφορετικές όψεις.
Η βορινή πλευρά του βουνού είναι μια σειρά από ορθοπλαγιές, που διακόπτονται από βαθιές χαράδρες και λούκια, με εντυπωσιακές κλίσεις που θυμίζουν έντονα τις Άλπεις, ενώ στη νότια πλευρά οι κορυφές κατεβαίνουν ομαλά και σχηματίζουν ένα μεγάλο οροπέδιο.


Σε υψόμετρο 900 μέτρων στους πρόποδες της Αστράκας και κάτω από τη μυθική Δρακόλιμνη συναντάμε το Μεγάλο Πάπιγκο, ενώ σε απόσταση περίπου 2 χλμ. συναντάμε το Μικρό Πάπιγκο σε υψόμετρο 980 μ. Ανάμεσά τους η χαράδρα, τα νερά της οποίας καταλήγουν στον Βοϊδομάτη.
Γραφικά πλακόστρωτα καλντερίμια, η παραδοσιακή κεντρική πλατεία με τον πλάτανο στη μέση, αρχοντικά χτισμένα με την ηπειρωτική αρχιτεκτονική, πέτρινες βρύσες, φυσικές πισίνες, οι οποίες γεμίζουν νερό τον χειμώνα, καθιστώντας τις ιδανικές για κολύμπι το καλοκαίρι.
Όμορφες εκκλησίες σπάνιας αρχιτεκτονικής με τέμπλα και αγιογραφίες, εντυπωσιακά γεφύρια, ξωκλήσια, αλλά και οι πέτρινες βρύσες αποτελούν επίσης από τα βασικά χαρακτηριστικά της περιοχής. 

ΠΗΓΗ:   http://www.in2life.gr/ 

Όμορφες εικόνες από τα Ζαγοροχώρια!

Πηγαίνοντας πρόσφατα  με φίλους μια εκδρομή στα Ζαγοροχώρια, με τελικό προορισμό το Ηλιοχώρι, απολαύσαμε στη διαδρομή πολύ όμορφες εικόνες, τις οποίες αποθανατίσαμε με τη φωτογραφική μας μηχανή.

 
Σκέφθηκα βέβαια ότι τις εικόνες αυτές  θα ήθελαν να τις απολαύσουν και κάποιοι  από τους  επισκέπτες-αναγνώστες της σελίδας μας, γι΄ αυτό και σας τις παραθέτω. 

Οικία στο Τσεπέλοβο

Από κήπο στο Τσεπέλοβο

Άλογα που βόσκουν

Η γουρούνα με το γουρουνάκι της διέρχονται το οδόστρωμα

Καλντερίμι στο Σκαμνέλι

Καταράκτης στο Ηλιοχώρι

Το ανωτέρω άρθρο πάρθηκε από ένα νέο και αξιόλογο blog , το   http://iliochori.blogspot.com/  το οποίο και θεωρούμε πως έχει πολλά να δώσει σε όλους μας!!!  

Αισθητικό Δάσος Ιωαννίνων!!!

Η πόλη των Ιωαννίνων έχει το μοναδικό πλεονέκτημα να βρίσκεται σε επαφή με δύο ιδιαίτερης αισθητικής αξίας χώρους, τη λίμνη και το δάσος.

Η λίμνη Παμβώτιδα, η δεύτερη παλαιότερη μετά την Οχρίδα (ή Αχρίδα) λίμνη της Ευρώπης, δημιουργήθηκε στο τέλος της Μειόκαινου προς την Πλειόκενο περίοδο, περί τα πέντε εκατομμύρια χρόνια πριν.

Σε αντίθεση, τα δασύλλια των Ιωαννίνων είναι πολύ πρόσφατα. Η ηλικία τους είναι μόλις 65-80 έτη.

Τα δασύλλια δημιουργήθηκαν τμηματικά, κατά θέσεις, με τεχνιτή αναδάσωση η οποία ξεκίνησε το έτος 1928 στη θέση «Μεϊντάνι». Μαρτυρία αυτής της πρώτης αναδάσωσης μπορείτε να δείτε στο φύλλο της εφημερίδας ΗΠΕΙΡΩΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ της 28.11.1978 Εδώ.

Ως γραμματέας του Συλλόγου Προστασίας Περιβάλλοντος Ιωαννίνων, έχω την τύχη να ασχολούμαι και να ενημερώνομαι για διάφορα περιβαλλοντικά θέματα της περιοχής μου.

Σε συζητήσεις με συμπολίτες μου διαπίστωσα ότι ελάχιστοι είναι αυτοί που γνωρίζουν ότι τα δασύλλια της πόλης μας είναι τεχνητά, οι περισσότεροι θεωρούν ότι ανέκαθεν βρίσκονταν εκεί.

Ενδεχομένως η έλλειψη ενημέρωσης και η επακόλουθη αδιαφορία, είναι βασικές συνιστώσες στη διαιώνιση, επιδείνωση και μη δράση για την άρση των περιβαλλοντικών προβλημάτων.


Προτρέπω τους Γιαννιώτες φίλους να ενημερωθούν για το Σύλλογο Προστασίας Περιβάλλοντος Ιωαννίνων ο οποίος δραστηριοποιείται στην πόλη από το 1976, και γιατί όχι να εγγραφούν μέλη του. Πιστέψτε με θα έχετε πολλά να κερδίσετε :-)
Αίτηση Εγγραφής Μέλους Εδώ

Η μεταμόρφωση των γυμνών λόφων στα σημερινά δασύλλια απεικονίζεται στις παρακάτω φωτογραφίες πριν και μετά τις τεχνητές αναδασώσεις.


ΑΠΟΨΙΣ ΤΩΝ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΛΙΜΝΗΝ, εκδ. Γ. Δημητριάδης, Ιωάννινα (1899) (Εδώ)

Σημερινή άποψη των Ιωαννίνων

ΙΩΑΝΝΙΝΑ, ΝΗΣΟΣ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ, εκδ. Ι. Ιωαννίδης, Ιωάννινα (1905) (Εδώ)

Σημερινή άποψη του νησιού


ΠΗΓΗ:    http://kossak71.blogspot.com 

Αστεροσκοπείο Ζαγορίου

Κτίριο Αστεροσκοπείου, αίθουσα διαλέξεων - 06.08.2005

ΑΣΤΕΡΟΣΚΟΠΕΙΟ ΖΑΓΟΡΙΟΥ

Στα τέλη του 2004, ιδρύθηκε ο μη κερδοσκοπικός οργανισμός με τίτλο «ΑΣΤΕΡΟΣΚΟΠΕΙΟ ΖΑΓΟΡΙΟΥ», με έδρα το ΔΔ Φραγκάδων του Δήμου Τύμφης Ζαγορίου. Σκοπός του Αστεροσκοπείου είναι η διάδοση της Αστρονομίας, η δημιουργία Λαϊκού Αστεροσκοπείου στο Ζαγόρι και η εκτέλεση διάφορων αστρονομικών παρατηρήσεων .

Το διοικητικό συμβούλιο του Αστεροσκοπείου Ζαγορίου αποτελείται από τους τρεις ιδρυτές του - Ν. Ματσόπουλο, Κ. Σακκά, Χ. Καμπάνη - με πρόεδρο και διευθύνοντα σύμβουλο τον κ. Νίκο Ματσόπουλο, και δύο εκπροσώπους του Δήμου Τύμφης.

Οι εγκαταστάσεις του Αστεροσκοπείου περιλαμβάνουν ένα πετρόκτιστο κτίριο εμβαδού 90 τμ με αυλή εμβαδού 500 τμ στην κεντρική πλατεία του ΔΔ Φραγκάδων, όπου στεγάζεται μια πλήρως εξοπλισμένη αίθουσα διαλέξεων και παρουσιάσεων, υπολογιστικά συστήματα και βιβλιοθήκη, καθώς και μία έκταση 2000τμ σε υψόμετρο 960 μέτρων, όπου έχει αρχίσει η εγκατάσταση διαφόρων τηλεσκοπίων. Τα πρώτα τηλεσκόπια του αστεροσκοπείου είναι ένα Meade LX200 12 ιντσών, ένα Meade LX200 10 ιντσών, ένα ισημερινό Cassegrain 14 ιντσών, ένα computerized dobsonian 16 ιντσών, ένα αχρωματικό διοπτρικό 5 ιντσών, ένα νευτώνειο 8 ιντσών, ένα νευτώνειο 6 ιντσών και ένα ηλιακό τηλεσκόπιο 3 ιντσών. Υπάρχει βοηθητικός εξοπλισμός που αποτελείται από 5 φωτογραφικές μηχανές, τρεις CCD εικονολήπτες, ένα φωτοηλεκτρικό φωτόμετρο και δύο καταγραφικά. Παράλληλα, έχει εγκατασταθεί ένας πλήρης αυτογραφικός μετεωρολογικός σταθμός. 

Πέτρινο γεφύρι, Φραγκάδες, φωτογραφία Ν. Ματσόπουλου

Φραγκάδες, πάνω από τα σύννεφα, υψόμετρο +960 m, φωτογραφία Ν. Ματσόπουλου 

ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΑΜΕ ΣΤΟ:   http://kossak71.blogspot.com

Ιωάννινα – Στη λίμνη Παμβώτιδα

Η λίμνη Παμβώτιδα των Ιωαννίνων βρίσκεται σε ύψος 470 μ. από την επιφάνεια της θάλασσας, με μέγιστο βάθος 11 μ. κι επιφάνεια 22,8 τ.χλμ. Αν βρεθείτε στην περιοχή της Παμβώτιδας αξίζει να περιηγηθείτε στα Μοναστήρια του νησιού. Η Μονή Φιλανθρωπινών πήρε το όνομα της από τη μεγάλη βυζαντινή οικογένεια που την ίδρυσε το 1292 ενώ στα κελιά της Μονής Παντελεήμονος στεγάζεται μουσείο και η βιβλιοθήκη των μοναστηριών του νησιού.
Η λίμνη Παμβώτιδα αποτελεί σημαντικό οικοσύστημα με τεράστια ποικιλία από ιχθυοπανίδα (καραβίδες, γουλιανοί, κηπρίνοι, αγριόπαπιες, χέλια) καθώς και πολλά αμφίβια και μεταναστευτικά πουλιά. Τα νερά της προέρχονται από χείμαρρους και φυσικές πηγές. Η αλιευτική εκμετάλλευσή της έχει συμβάλλει σε μεγάλο βαθμό στην οικονομική ανάπτυξη της ευρύτερης περιοχής. Μάλιστα αποτελεί κέντρο διεθνών Αθλητικών Οργανώσεων για αθλήματα όπως το σκι, η κωπηλασία και το καγιάκ.

ΠΗΓΗ: http://www.ert.gr/

Τα μυστικά του Αλή Πασά Ιωαννίνων

Ενα αρχείο, με έγγραφα γραμμένα στην ελληνική, φωτίζει ένα κεντρικό πρόσωπο της ιστορίας λίγο πριν από την Επανάσταση του 1821

Της Ολγας Σελλα

«Υψηλώτατε, μεγαλοπρεπαίστατε, ντεβλετλή, μερχαμετλή βεζήρ εφένδη μου, τη υψηλώτητά σου σκλαβικώς προσκυνό, τον μεγαλοδίναμον θεόν παρακαλώ να σου αυξάνη το οτζάκι σου με ώλλα τα χαϊρλή μουράτια της καρδιάς σου, αμήν...».

Μ' αυτό τον τρόπο απευθύνονταν για 33 ολόκληρα χρόνια οι υποτελείς του πιο γνωστού πασά στην περίοδο της Τουρκοκρατίας, του Αλή Πασά των Ιωαννίνων, του Τεπελενλή. Ενα πρόσωπο καθόλου τυχαίο για την περίοδο που έζησε και επηρέασε και καθόλου αδιάφορο για τους ιστορικούς, μια προσωπικότητα που έχει απασχολήσει τους μελετητές της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας, έχει πρωταγωνιστήσει σε πολλούς μύθους του νεότερου ελληνικού κράτους, αλλά και σε λαϊκά μυθιστορήματα, σε ταινίες, σε τραγούδια, ακόμα και σε σίριαλ! Κι αν μέχρι σήμερα είχαμε σχηματίσει μιαν εικόνα αυτής της σύνθετης και πολύπλοκης προσωπικότητας μέσα από την ιστορία ή τα σχεδιάσματα βιογραφίας του, σήμερα μπορούμε να παρακολουθήσουμε πώς δρούσε, πώς κυβερνούσε, πώς συναλλασσόταν, πώς συμπεριφερόταν στους υποτελείς, τους υπηκόους ή τα μέλη της οικογένειάς του, μέσα από τις σελίδες τεσσάρων τόμων, που μόλις κυκλοφόρησαν το Ινστιτούτο Νεοελληνικών Ερευνών του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.

Το υλικό

Ο ιστορικός Βασίλης Παναγιωτόπουλος με τη συνεργασία των Δημήτρη Δημητρόπουλου και Παναγιώτη Μιχαηλάρη μετέγραψαν τα 1469 έγγραφα που βρίσκονται στο Αρχείο Αλή Πασά, στη Γεννάδειο Βιβλιοθήκη, τα σχολίασαν, και επιμελήθηκαν το υλικό των τεσσάρων αυτών τόμων. Και δίνουν -κι όχι μόνο στους ιστορικούς- ένα γοητευτικό, πλούσιο και ενδιαφέρον ανάγνωσμα που διαφωτίζει «ένα κεντρικό πρόσωπο, θεσμικά και γεωγραφικά, στην πιο καίρια στιγμή της ελληνικής ιστορίας».

Ο Βασίλης Παναγιωτόπουλος χαρακτηρίζει όσα περιέχονται σ' αυτούς τους τέσσερις τόμους σαν «ένα ορυχείο που έχει μέσα πολύτιμα μέταλλα». Δεν είναι τα μόνα έγγραφα που σχετίζονται με τον Αλή Πασά. Είναι όμως αυτά που βρέθηκαν στην έδρα του. Και το σημαντικό είναι πώς είναι γραμμένα στην ελληνική γλώσσα. Ενα αρχείο που αρχικά περιήλθε στα χέρια του Κωνσταντινουπολίτη λόγιου Ιωάννη Χώτζη και κατόπιν στον Αιγυπτιώτη Δαμιανό Κυριαζή απ' όπου και έφτασε στις συλλογές της Γενναδείου Βιβλιοθήκης. Ενα υλικό που στη δεκαετία του 1930 είχε εξάψει τη φαντασία κάποιων Αθηναίων λογίων, οι οποίοι φαντάζονταν ότι περιείχε απίστευτα μυστικά, που θα απαντούσαν σε μεγάλα ερωτήματα της ελληνικής ιστορίας.

Η καθημερινότητα

Ο Βασίλης Παναγιωτόπουλος μας προσγειώνει. «Τα έγγραφα του Αλή Πασά είναι όλη η καθημερινότητά του, οι σχέσεις του με τα ανώτερα κλιμάκια εξουσίας, και είναι σπουδαίες μαρτυρίες για πράξεις και γεγονότα της ζωής του. Μέσα από την αλληλογραφία με απεσταλμένους του στην Κωνσταντινούπολη, έχουμε για πρώτη φορά μια πρωτογενή πληροφόρηση για τις σχέσεις του με την Υψηλή Πύλη. Διαφαίνονται οι σχέσεις του με τους γιους του, και ιδιαίτερα με τον Βελή. Περιέχονται επίσης κάποια μεμονωμένα έγγραφα που επανατοποθετούν στον χρόνο ιστορικά γεγονότα, για τα οποία μέχρι σήμερα είχαμε άλλη ενημέρωση. Οπως το έγγραφο που δείχνει ότι η κυρα-Φροσύνη δεν θανατώθηκε το 1801, όπως γνωρίζαμε, αλλά αργότερα, μια που στο αρχείο του Αλή Πασά βρέθηκε επιστολή που της απευθύνεται με χρονολογία 1803!

Για μένα το σημαντικότερο είναι ότι παρακολουθούμε -όχι κάθε μέρα, αλλά συστηματικά- μια ομαλή ροή της εξουσίας, την καθημερινότητά της, τα γεγονότα και τις επιδιώξεις ενός πανίσχυρου προσώπου. Ολα έχουν μια θέση σ' αυτό που είναι ο ίδιος και το σύστημά του. Αυτό κυρίως μας δίνει το αρχείο του. Είναι συνοριακός πασάς και συνομιλεί με τέσσερις μεγάλες δυνάμεις. Εν τέλει είναι ένα κεντρικό πρόσωπο της ελληνικής ιστορίας στα τέλη του 18ου αιώνα, και στις πρώτες δεκαετίες του 19ου, λίγο πριν την ελληνική Επανάσταση», συμπληρώνει ο Βασίλης Παναγιωτόπουλος.

Η Επανάσταση του 1821 πόσο υπάρχει σ' αυτό το αρχείο, τον ρωτάμε; «Δεν φτάνει στην ελληνική Επανάσταση, διότι ήδη από το 1820 αποκηρύσσεται από την Πύλη και αρχίζει η πολιορκία του. Ο προσεκτικός αναγνώστης όμως θα βρει ισχυρές ενδείξεις για τη σχέση του με την ελληνική επανάσταση μέσω της νεόκοπης ρωσοφιλίας του. Ο Αλή Πασάς είχε καταλάβει ότι κάτι γίνεται, αντελήφθη ότι μέσα ήταν οι Ρώσοι (που στην πραγματικότητα ήταν οι Ελληνες της Ρωσίας) και προσπάθησε να αποκτήσει με τους Ρώσους κάποιες επαφές που όμως δεν ευδοκίμησαν», μας εξηγεί ο Βασ. Παναγιωτόπουλος.

Ληστής και ηγεμόνας

Τελικά ποιος ήταν ο χαρακτήρας του μακροβιότερου πασά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας; Ενας «όψιμος μεσαιωνικός ηγεμόνας ή ένας Αλβανός-μουσουλμάνος πασάς στα χρόνια της οθωμανικής αποδιοργάνωσης;». Ο Βασίλης Παναγιωτόπουλος στην αναλυτικότατη εισαγωγή του επιχειρεί το ψυχογράφημα και το πορτρέτο του: «Στα όρια της ιδιοφυΐας και της νεύρωσης, ιδιοτελής και ισχυρογνώμων, επίμονος και επίβουλος, ο Αλή Πασάς διαχειρίστηκε τις πολιτικο-διπλωματικές συνθήκες της εποχής του και τις ατέλειες του οθωμανικού διοικητικού συστήματος με σκοπό την ίδρυση μιας κληρονομικής Ηγεμονίας -ένα σχέδιο που μέσα από απερίγραπτα δαιδαλώδεις διαδρομές, το έφθασε στα όριά του και στο άδοξο τέλος του. (...) Μια προσωπικότητα, που ξεπερνώντας τις συνθήκες της αφετηριακής συγκρότησής της, έφθανε σε σημείο μιας ακοίμητης εποπτείας επί των πραγμάτων αλλά και, ταυτόχρονα, μιας παροιμιώδους αδυναμίας κατανόησης των συνθηκών και των ορίων του εαυτού του και της εποχής του». Ενας ηγέτης που «βουτηγμένος στη δεισιδαιμονία και σε μια βαθιά λαϊκή, δηλαδή «αμαρτωλή», θρησκευτικότητα, φορέας ενός πρωτόγονου αξιακού συστήματος, το μόνο που μπορούσε να κατορθώσει ήταν η καταπολέμηση των αντιπάλων του, στο εσωτερικό του πασαλικίου και στις γειτονικές περιοχές επέκτασης της κυριαρχίας του ή εκείνων, που στην αβυσσαλέα καχυποψία του, θεωρούσε ως αντιπάλους του» (τ. Δ΄ σ. 17-18). Οπωσδήποτε μια περίπλοκη περίπτωση ενός πασά που ήταν παρών σε μια καθοριστική περίοδο της ελληνικής ιστορίας. Σ' αυτή την τετράτομη έκδοση μας αποκαλύπτονται μερικά ακόμη από τα «μυστικά» του και πολλές διαδρομές του σε μια καίρια στιγμή της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας.

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΑΜΕ ΣΤΟ: http://portal.kathimerini.gr

Το κεφαλοχώρι των Τζουμέρκων

Π Ρ Α Μ Α Ν Τ Α

Τα Πράμαντα ή η Πράμαντα, όπως συνηθίζεται να λέγεται, ονομαστό μαστοροχώρι με πολλές κτηνοτροφικές οικογένειες, η μεγαλύτερη σε πληθυσμό κοινότητα των Δυτικών Τζουμέρκων με 1500 κατοίκους κατά την απογραφή του 1991.

Βρίσκεται 65χλμ. ΝΑ των Ιωαννίνων και 70χλμ. ΒΑ της Άρτας, πόλεις με τις οποίες έχει καθημερινή οδική συγκοινωνία και επικοινωνία, αφού σε κάθε μία από αυτές κατοικούν περισσότερες από πεντακόσιες οικογένειες Πραμαντιωτών.
Ο οικισμός, χτισμένος σε υψόμετρο 840μ. αμφιθεατρικά στους πρόποδες της Στρογγούλας (2.107 μ.), ίσως τις πιο επιβλητικής κορυφής των πολυτραγουδισμένων Τζουμέρκων, πλαισιώνεται από τους συνοικισμούς Τσόπελα και Χριστοί οι οποίοι αποτελούν την προγονική κοιτίδα των Πραμαντιωτών, στις όχθες του Αράχθου.

Στη σημερινή του θέση ο οικισμός πιθανολογείται πως αναπτύχθηκε στα μέσα του 15ου αιώνα. Τον πρώτο οικισμό δημιούργησαν μέτοικοι κτηνοτρόφοι από τους Χριστούς και αργότερα φυγάδες καταδιωκόμενοι κυρίως από την Ήπειρο, που βρήκαν καταφύγιο λόγω του δυσπρόσιτου της περιοχής. Γίνεται κέντρο κλεφταρματολών και συμμετέχει στον αγώνα του 1821. Από εδώ και το γειτονικό χωριό των Μελισσουργών στρατολογεί ο Γ. Καραϊσκάκης το πρώτο του επαναστατικό σώμα. Τα Πράμαντα παίρνουν μέρος στις επαναστάσεις του 1854, 1866, 1878 για να απελευθερωθούν από τον Τουρκικό ζυγό τον Ιούνιο του 1881.

Το 1883 ιδρύεται ο Δήμος Πραμάντων, που λειτουργεί ως το 1912. Ως κοινότητα συνενώνεται το Φθινόπωρο του 1998 με τις γειτονικές κοινότητες των Ραφταναίων και Αμπελοχωρίου και επαναλειτουργεί πλέον ως Δήμος.
Σήμερα στα Πράμαντα λειτουργούν πολλές υπηρεσίες, κέντρο υγείας, σχολεία, δανειστική βιβλιοθήκη, καταστήματα, ταβέρνες, κέντρα διασκέδασης και ξενοδοχείο.

Οι φυσικές ομορφιές είναι άπειρες. Η κεντρική πλατεία με τον υπεραινώβιο πλάτανο και την ιστορική βρύση "Αράπης".
Η κεντρική εκκλησία της Αγίας Παρασκευής, το στολίδι του χωριού. Το ιστορικό μοναστήρι της Αγίας Παρασκευής, η εκκλησία της Ασπροκλησσιάς στο δάσος του Μαρκοπούλου, ο παραδοσιακός νερόμυλος των Χριστών, το θαυμάσιο σπήλαιο "Ανεμότρυπα", το ορειβατικό καταφύγιο στο "ίσιωμα", το νερό των πηγών "Σκάλα" με θεραπευτικές ιδιότητες και "Αγκάθι" που εμφιαλώνεται στους Μελισσουργούς, είναι μερικά από αυτά που αξίζει να γνωρίσει ο επισκέπτης.

Πάνω από όλα όμως αξίζει να γνωρίσετε τους φιλόξενους κατοίκους, που είναι άνθρωποι με εμπορική, πνευματική και πολιτιστική ταυτότητα.

κείμενο: Σύλλογος Πραμαντιωτών Ιωαννίνων - 1998



Πράμαντα και η κορυφή Καρκαδίτσα

Τα Πράμαντα χωμένα στα δέντρα

Η πλατεία στα Πράμαντα................................................ ΠΑΝΟΡΑΜΙΚΑ ΠΡΑΜΑΝΤΑ

ΠΗΓΗ: http://www.pramanta.gr
ΦΩΤΟ: http://photohellas.blogspot.com

ΖΑΓΟΡΟΧΩΡΙΑ.....

Τα Ζαγοροχώρια είναι ένα δίκτυο από 46 πανέμορφα χωριά, όπου κανείς μπορεί να βρει ό,τι ζητάει.
Χωριά με ζωή ή με ηρεμία, χωριά με απίστευτη θέα ή χωριά μέσα στο δάσος.
Δάση αλλά και ξερές κορυφές, πεντακάθαρα ποτάμια όπως ο Βοϊδομάτης αλλά και αλπικές λίμνες, όπως οι δρακόλιμνες.
Στα Ζαγοροχωρια ο επισκέπτης επίσης μπορεί να θαυμάσει την παραδοσιακή αρχιτεκτονική από πέτρα και ξύλο που είναι τα κύρια υλικά από τα οποία φτιαχνόντουσαν και φτιάχνονται ακόμη τα σπίτια ( Τα περισσότερα χωριά στο Ζαγορι, είναι χαρακτηρισμένα παραδοσιακοί οικισμοί με το διάταγμα Ζαγορίου).
Η χαράδρα του Βίκου (ή αλλιώς φαράγγι του Βικου) είναι επίσης ένα αξιοθέατο που αξίζει όχι μόνο να δείτε αλλά και να περπατήσετε μιας και διασχίζεται από ευρωπαϊκό μονοπάτι με σήμανση.
Οι δραστηριότητες που μπορείτε να κάνετε πολλές. Κάποιες από αυτές είναι πεζοπορία, ιππασία, αναρρίχηση, ορειβασία, rafting, κανό / καγιάκ, mountain bike.
Ο κόσμος κάτι παραπάνω από φιλόξενος και φιλικός.
Τα παραδοσιακά φαγητά υπέροχα! Μην ξεχάσετε να δοκιμάσετε τις περίφημες πίτες, τα γλυκά του κουταλιού και τα κρεατικά της περιοχής που είναι υπέροχα. Συνοδεύστε το φαγητό σας με ωραίο κόκκινο κρασί της περιοχής, και περάστε τα βράδια σας πίνοντας το ντόπιο τσίπουρο.

ΠΗΓΗ: http://www.zagoroxoria.gr